Σάββατο 9 Αυγούστου 2008

Αίτια & (Παρ)Ενέργειες

Συνήθως λένε ότι κάθε αίτιο προκαλεί ένα αποτέλεσμα. Άραγε όλη η ζωή δεν είναι ένα μεγάλο αίτιο και οι αντιδράσεις μας απέναντι της ένα μεγάλο αποτέλεσμα ?

Σίγουρα κάπως έτσι θα είναι. Αυτό που παρατήρησα πριν την χθεσινή βραδινή έξοδο μου είναι ότι «κρύβομαι» από τον κόσμο. Ένιωσα πιο ασφαλής όταν στην στάση όπου περίμενα κάποιο ταξί , το περίμενα πίσω από ένα αυτοκίνητο , χωρίς να εκθέτω τον εαυτό μου στον δρόμο , και ακόμα πιο ασφαλής όταν προτίμησα στον γυρισμό να κάτσω σε εκείνες τις θέσεις του μετρό όπου δεν έρχεσαι σε άμεση επαφή με τον κόσμο και στην ουσία δεν τον κοιτάς. Δεν έδωσα μεγάλη σημασία , άναψα ένα τσιγάρο προσπάθησα να εκθέσω ένα κομμάτι του εαυτού μου για να μην νιώσω το αίσθημα της δειλίας και σταμάτησα το επόμενο ταξί που είδα.

Νομίζω πως ανεκαθεν ήμουν έτσι , δεν μου άρεσε αυτή η έκθεση. Ίσως να ένιωθα ότι κάποιος προσπαθεί να διαβάσει το πώς αισθάνομαι το τι σκέπτομαι και το τι πέρασα κατά την διάρκεια της ημέρας. Αλλά πάντα μου άρεσε να είμαι ο αθέατος παρατηρητής. Αυτό το νιώθω αυτή την περίοδο περισσότερο από ποτέ , δηλαδή το να θέλω να μείνω στην αφάνεια. Τώρα που το καλοσκέφτομαι είμαι σχεδόν σίγουρος ότι μάλλον μπορεί να οφείλετε στο ότι προσπάθησα να δείξω στο άτομο που με ενδιαφέρει ένα τρομερά μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου και εκείνος απλά δεν το δέχτηκε . Είναι τρομερό συναίσθημα του να μην αποδέχεται κάποιος το ότι είσαι ερωτευμένος μαζί του, και μην σου το επιστρέφει. Με τον ένα τρόπο ή τον άλλο , σε μεγαλύτερο ή σε μικρότερο βαθμό όλοι κάπως το έχουν νιώσει…

Αν θεωρήσουμε ότι ένας χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος τότε συμφώνα με την Κubler είμαι στο στάδιο μεταξύ της διαπραγμάτευσης και της κατάθλιψης , όπου οι ιδέες λιμνάζουν και θέλεις να απομείνεις μονός και αποκομμένος από το κοινό. Βεβαία ο χωρισμός δεν έχει απέρθει ακόμα , αλλά ίσως ο εαυτός μου να θέλει να προετοιμαστεί και έτσι λειτούργει αμυντικά .
Η αποψινή νύχτα όπως καταλάβατε θα κλείσει παρέα με τον αγαπημένο μου καναπέ και ίσως κάποιο βιβλίο μαζί με την αγαπημένη μου μουσική μέσα από το οποίο να μπορέσω να κλέψω λίγη φαντασία και να επιστρέψω λίγη πραγματικότητα …


Earlimart - All They Ever Do Is Talk

If they come in just to meet you
with broken words in monotome
and smile and take the picture
...It's nice to know you love the songs

Then someone will remind you
Nothing hurts until it's gone
My New Year's Resolution
Cause all they ever do is
Talk

What's the language that they're speaking
Can only make out certain words
There's money for the taking
And the happiness we all deserve
Then someone will remind you
Nothing's good until it hurts

My New Year's Resolution
Cause all they ever do is
Talk

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα